بايست از زمين برده شود كه زمين را مهد و محل آرامگاه بشر قرار داده چنانچه فرموده الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ سوره زخرف آيه 9 چنين آرامشى از اهل زمين سلب و تمام اهل آن متزلزل ميگردند . تِلْكَ آياتُ اللَّهِ مفسرين گويند تلك اشاره دارد به همان اخبارى كه در آيات پيش بيان فرموده كه بامر تكوينى حق تعالى يك دفعه صد هزار نفر مردند و پس از آن بخواست خداوند زنده شدند و نيز آيه بعد كه حكايت طالوت و جالوت بميان آورده و اينكه با شجاعت و كثرت قشون جالوت مغلوب گرديد و داود كه به ظاهر بنا بر اينكه مفسرين گويند آن وقت طفلى بوده وى را بپاره سنگى كشت اينها آيات قدرت خدايى است . نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ كه اين آيات و امور خارق العاده‌اى بود كه بطور حقيقت و درستى و از طريق وحى بر تو تلاوت نموديم تا اينكه ثابت شود كه تو محققا از جمله پيمبرانى كه اخبار پيشينيان بتوسط جبرئيل يا به غير واسطه بر تو از طرف مبدء عالم القاء مىگردد و تو بمردم خبر مىدهى . چنانچه حكماء گفته‌اند شخص پيمبر بايستى عقل نظرى و عقل عملى او در منتهى درجه حدت و شدت باشد كه بعقل نظرى عارف گردد و احاطه نمايد بعالم ملك و ملكوت و از گذشته و آينده مطلع گردد و خبر دهد چنانچه در باره ابراهيم خليل ( ع ) فرموده نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و بعقل عملى متصرف گردد در مواد ممكنات و بخواست خداوند هرطور تصرفى كه منافى حكمت نباشد بتواند انجام دهد يعنى بايستى نبى داراى قوت و شوكتى باشد كه ماده موجودات تحت تصرف وى آيند و بهر شكلى و طرزى كه بخواهد بتواند ماده را تغيير دهد يعنى عالم ملك تحت استيلاء و تصرف او در آيند و مظهر و نماينده صفات الهى گردد .